Index Digna Laclé-Herrera

Ora Ubao, nos baranca
Scirbí pa: Digna Laclé



Igual na un hoya den su estuche di felpa blau un klompi di oro incrustá cu e piedranan almandin, esmeralda , topaz y garnafein: Ora Ubao pa siglonan bañá cu un lamá color aquamarina, rondoná pa playanan blanco briyante manera perla.

Ora Ubao, isla feliz, isla encantá, habitá un dia pa sernan humano recio, beyo , agil y audaz den completo armoniá cu e naturaleza bruto y primitivo dje baranca y cuebanan, refugio y santuario di indjannan religioso, humilde y laborioso.

Ma ay... !
Un atardi na horizonte a aparecé e enemigo Alonso de Ojeda , un Conquistador en busca di oro y di plata, e metalnan precioso y di mas codiciá pa asina realizá y cumpli cu e nefasto proficiá dje Gran Cacique, un sabio di gran prestigio.

For di nan escondite e indjannan yen asombro por a observá hombernan buscunú, barbudo y mahos kendenan a plama riba e playanan bunita, y e carabelanan hancrá.

For di un distancia tabata parce monstruonan feroz, cu a bini pa devorá y destrozá e dushi y aparible bibá.

Den poco dia riba e Isla presencia di e invasornan a cubri cu un mantel invisible di tristeza y dolor loke un dia tabata limpi di tur cudicia y di malicia !

Historia a coge su rumbo, e donceya a perde su pureza e mancebonan a wordu transportá pa tera straño.

For di e cuebanan di Guadirikiri, Fontein y Huliba bo por a scucha e lamento y e canto di tristeza.

Biento a carga e eco dje kehidonan desgarador y yen piedad a conberti nan den un suspiro di amor pa hibé p’esnan na tera leu cu atras a laga esun di mas stimá.

Texto: ® Digna Laclé-Herrera jan 1999
Derechonan reservá: Digna Laclé-Herrera
Nada for di e texto aki por wordu copia di un manera ò otro sin autorisacion antemano di e autora.